Onder zijn leiding promoveerde het orkest namelijk in 10 jaar tijd maar liefst 4 keer van de tweede afdeling (nu 5e divisie) naar de afdeling superieur (nu 1e divisie).

Daardoor werd de afstand tussen het toenmalige leerlingenorkest (thans de samenspelgroep) en het grote orkest te groot, waardoor de ontwikkeling van de leerlingen niet geleidelijk kon verlopen.
Vandaar dat in 1991 het besluit werd genomen om in 1992 met een tussenorkest van start te gaan, dat de naam Jong Oranje kreeg.
Een besluit dat nogal wat organisatorische, maar vooral financiële gevolgen had.
Om een en ander te kunnen financieren werd de contributie fors verhoogd.
Maar een ieder zag er duidelijk de noodzaak van in, dus leverde dat nauwelijks weerstand op.

Jong Oranje ging, aansluitend aan de samenspelgoep, het opleidingsorkest vormen voor het grote harmonieorkest. En deze functie heeft het de afgelopen 15 jaar prima bewezen.

Maar Jong Oranje fungeert niet alleen als opleidingsorkest (nog steeds het hoofddoel), maar is ook een orkest, waar muzikanten op een wat lager niveau veel plezier kunnen beleven aan het maken van muziek.
Mede door de ondersteuning van ervaren leden uit het grote orkest, is sprake van een bijna volwaardige bezetting en bovendien kent het orkest een aantrekkelijk repertoire en concertprogramma.

In het begin stond het orkest onder leiding van René de Jong en vanaf 2000 tot op de dag van vandaag is Paul Rampaart de dirigent.

Jong Oranje zal in de toekomst een steeds belangrijkere rol gaan spelen in het aantrekkelijk maken en houden van jonge mensen voor de harmonie-muziek.
Want het imago van harmoniemuziek kan best een “opkikkertje” gebruiken!